شوگر

عزیزم،
عزیز شیرینم،
بگذار نفس بکشد،
شوگر...

قدم‌زدن‌های نیمه‌شب، بدون هیچ مقصدی،
فقط تویی و ارتعاشی که بین ماست.
شهر خوابیده، اما ما هنوز بیداریم،
هر حرکت کوچک برایمان کافی است.

نورهای ملایم روی پوستت می‌ریزند،
مرا نزدیک‌تر بکش، بگذار شروع شود.
هیچ حرف سنگینی در ذهنم نیست،
فقط ریتمی که مرا بی‌اختیار با خود می‌برد.

حالا عجله نکن،
بگذار همه‌چیز آرام اتفاق بیفتد.
لازم نیست همه‌چیز را به زبان بیاوریم،
هر ثانیه چقدر واقعی به نظر می‌رسد،
این تمام چیزی است که می‌خواهم احساس کنم.

ترجیع‌بند

شوگر، مرا با خودت به عمق می‌کشی،
شوگر، مانند رعدی آرام و لطیف.
شوگر، رهایم نکن،
در این ریتم با هم جاری می‌شویم.

شوگر، آرام‌تر و عمیق‌تر،
شوگر، شیرین و رؤیایی،
شوگر، در صدای من بمان،
تا وقتی که شب به دور ما می‌چرخد.

آرام حرکت می‌کنیم،
همه‌چیز را رها کن،
فقط تو،
فقط تو در این اتاقی.

امشب هیچ فشاری در نگاهت نیست،
همه‌چیز کاملاً درست به نظر می‌رسد.
هر لمس تو مانند موجی است،
در میان صدا، خودمان را رها می‌کنیم.

ضربان قلب درون بیس فرو می‌رود،
در فضای خالی میان تو گم شده‌ام.
وقتی اینجایی، زمان دیگر معنایی ندارد،
فقط آرامش است و هیچ ترسی وجود ندارد.

عجله نکن،
بگذار همه‌چیز آرام اتفاق بیفتد.
لازم نیست همه‌چیز را به زبان بیاوریم،
هر ثانیه چقدر واقعی به نظر می‌رسد،
این تمام چیزی است که می‌خواهم احساس کنم.

ترجیع‌بند

اوه شوگر، مرا با خودت به عمق می‌کشی،
شوگر، مانند رعدی آرام و لطیف.
شوگر، رهایم نکن،
در این ریتم با هم جاری می‌شویم.

شوگر، آرام‌تر و عمیق‌تر،
شوگر، ای باور شیرین،
شوگر، در صدای من بمان،
تا وقتی که شب به دور ما می‌چرخد.

حتی اگر دنیا به هیاهو تبدیل شود،
ما باز هم بی‌اختیار به حرکت ادامه می‌دهیم.
بگذار محو شود، بگذار فرو بریزد،
این تنها چیزی است که می‌خواهیم با خود نگه داریم.

ترجیع‌بند پایانی

شوگر، مرا با خودت به عمق می‌کشی،
شوگر، مانند رعدی آرام و لطیف.
شوگر، رهایم نکن،
در این ریتم با هم جاری می‌شویم.

شوگر، آرام‌تر و عمیق‌تر،
شوگر، ما باور داریم،
شوگر، در صدای من بمان،
تا وقتی که شب به دور ما می‌چرخد.

بگذار محو شود،
بگذار محو شود،
ما هنوز می‌مانیم.